Καλό ταξίδι, Γιάννη......Στο φως!

Με βαριά καρδιά και μεγάλο πόνο, σας ανακοινώνω ότι χθες το βράδυ, 15 Ιουλίου κατέληξε ο Γιάννης Δημητριάδης, μέλος του συλλόγου μας. Ο Γιάννης υπήρξε ιδρυτικό μέλος του συλλόγου μας, συμμετείχε ενεργά σε όλες τις διοικήσεις του σωματείου και πάνω από όλα ήταν και είναι ένα άτομο αγαπητό σε όλα τα μέλη της μικρής μας κοινότητας. Με το Γιάννη προσωπικά μας ένωνε μια πολύχρονη, ανιδιοτελής και ειλικρινής φιλία που χαρακτηρίζονταν από αμοιβαία εκτίμηση, κατανόηση και αγάπη. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τις ατελείωτες συζητήσεις μας με άλλους ασθενείς καθώς και κάποιους που έχουν φύγει από την ζωή, τους προβληματισμούς που εκφράζαμε και κυρίως το γέλιο και την αισιοδοξία του Γιάννη.

Η φιλία μας κρατάει κοντά τριάντα χρόνια και αφορμή υπήρξε η νόσος μας και τα προβλήματα που αντιμετωπίζαμε από κοινού. Έχω πολλά να θυμάμαι από το Γιάννη, μα περισσότερο από όλα δεν θα ξεχάσω την αντίδραση του, όταν με άλλα παιδιά, μας κυρίευαν οι στιγμές απελπισίας και ο Γιάννης κατάφερνε με το χιούμορ του να αλλάξει το κλίμα στην παρέα μας. Εξάλλου, όπως μου είχε κάποτε εκμυστηρευτεί, δεν θα πρέπει να θεωρούμε κακοτυχία την πάθηση μας. Αυτή είναι που μας ένωσε και μας έφερε σε επαφή. Χωρίς αυτήν, δεν θα είχαμε γίνει φίλοι, ούτε θα γνωρίζαμε τόσους φίλους σε όλη την Ελλάδα με κοινές με εμάς ανησυχίες και προβλήματα. Ο Γιάννης εξάλλου σε κάθε παιδί, σε κάθε ασθενή που έβλεπε να έχει πρόβλημα, έσπευδε να βοηθήσει χωρίς αντάλλαγμα από αγνό ενδιαφέρον και δεν κρατούσε κακία σε κανέναν. Γιατί αυτό ήταν ο Γιάννης! Μαχητής, αισιόδοξος, με αγάπη και ενδιαφέρον για όλους μας! Και είμαι σίγουρη τώρα πως αν και δεν βρίσκεται μαζί μας, η σκέψη του είναι σε εμάς όλους και ιδίως στα παιδιά του και στην γυναίκα του τη Νατάσα που ο σύλλογος μας αποτέλεσε και την αιτία γνωριμίας τους πριν πολλά χρόνια…

Ο Γιάννης ήταν πρότυπο αγωνιστή. Πολέμησε τη νόσο όσο μπορούσε, μεταμοσχεύτηκε πριν λίγα χρόνια και κατάφερε να ζήσει χάρη στον δότη του μια νέα ζωή, χωρίς φάρμακα και βαθιές ανάσες. Είχε την τύχη να παντρευτεί έναν εξαιρετικό άνθρωπο, μια υπέροχη σύζυγο, τη Νατάσα και έκανε τρία παιδιά τα οποία θα μας τον θυμίζουν πάντα. «Έφυγε» χθες, μετά από μήνες νοσηλείας και αγώνα που έδωσε ώστε να μπορεί να μεταμοσχευτεί για δεύτερη φορά.. Δυστυχώς, χθες το βράδυ μας άφησε και ελπίζω εκεί που είναι τώρα, να είναι ελεύθερος από σωλήνες, θεραπείες και να ανασάνει βαθιά για όλους μας…

Γιάννη, αν με ακούς, δυο λόγια έχω να σου πω: Εύχομαι - και παράλληλα σου υπόσχομαι- όταν μεγαλώσουν τα παιδιά σου, ιδίως οι κόρες σου που δεν πρόλαβαν να σε ζήσουν, να τους μιλήσω για σένα και να τους πω πόσο καλός φίλος, αγωνιστής και άνθρωπος υπήρξες και σε παρακαλώ, εκεί πάνω που βρίσκεσαι, μαζί με τα άλλα παιδιά, να δώσεις χαιρετίσματα σε όλους! Ζείτε για πάντα στην σκέψη μας! Γεια σου Γιάννη!